Wierzymy, że:
Całe Pismo Święte jest natchnione przez Boga. Dlatego cała Biblia jest prawdą we wszystkim, czego dotyczy
i dlatego jest bezbłędna. Słowo Boże stanowi niepodważalny autorytet we wszystkich sprawach wiary
i postępowania. I ponieważ od dzieciństwa znasz Pisma święte, które cię mogą obdarzyć mądrością ku zbawieniu przez wiarę w Jezusa Chrystusa. Całe Pismo przez Boga jest natchnione i pożyteczne do nauki, do wykrywania błędów, do poprawy, do wychowywania w sprawiedliwości, aby człowiek Boży był doskonały, do wszelkiego dobrego dzieła przygotowany.
(2 List do Tym. 3,15-17)

Jest jeden prawdziwy Bóg, Stwórca wszechświata.

Wszakże dla nas istnieje tylko jeden Bóg Ojciec, z którego pochodzi wszystko i dla którego istniejemy, i jeden Pan, Jezus Chrystus, przez którego wszystko istnieje i przez którego my także istniejemy.
(1 List do Kor. 8,6)

Ojciec, Syn, i Duch Święty są jednym. Oznacza to, że Ojciec, Syn i Duch Święty To jeden Bóg. Choć słowo Trójca w Biblii nie występuje, jego pojęcie jest wyraźnie objawione w Nowym Testamencie i wyziera ze Starego Testamentu.

Potem rzekł Bóg: Uczyńmy człowieka na obraz nasz, podobnego do nas i niech panuje nad rybami morskimi
i nad ptactwem niebios, i nad bydłem, i nad całą ziemią, i nad wszelkim płazem pełzającym po ziemi.
(1 Ks. Moj. 1,26)

Słuchaj, Izraelu! Pan jest Bogiem naszym, Pan jedynie!
(5 Ks. Moj. 6,4)

Ja i Ojciec jedno jesteśmy.
(Ew. Jana 10,30)

Idźcie tedy i czyńcie uczniami wszystkie narody, chrzcząc je w imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego.
(Ew. Mat. 28,19)

Łaska Pana Jezusa Chrystusa i miłość Boga, i społeczność Ducha Świętego niech będzie z wami wszystkimi.
(2 List do Kor. 13,13)

Jezus Chrystus jest Bogiem objawionym w ciele.

Bo bezsprzecznie wielka jest tajemnica pobożności: Ten, który objawił się w ciele, został usprawiedliwiony
w duchu, ukazał się aniołom, był zwiastowany między poganami, uwierzono w niego na świecie, wzięty został
w górę do chwały.
(1 List do Tym. 3,16)

Wiemy też, że Syn Boży przyszedł i dał nam rozum, abyśmy poznali tego, który jest prawdziwy. My jesteśmy
w tym, który jest prawdziwy, w Synu jego, Jezusie Chrystusie. On jest tym prawdziwym Bogiem i życiem wiecznym.
(1 List Jana 5,20)

Przez upadek Adama i Ewy grzech i śmierć przyszły na całą ludzkość.

Przeto jak przez jednego człowieka grzech wszedł na świat, a przez grzech śmierć, tak i na wszystkich ludzi śmierć przyszła, bo wszyscy zgrzeszyli.
(List do Rz. 5,12)

Skoro bowiem przyszła przez człowieka śmierć, przez człowieka też przyszło zmartwychwstanie. Albowiem jak
w Adamie wszyscy umierają, tak też w Chrystusie wszyscy zostaną ożywieni.
(1 List do Kor. 15,21-22)

Zapłatą za grzech jest śmierć. Śmierć czyli piekło, które jest konkretnym i realnym miejscem.

Albowiem zapłatą za grzech jest śmierć, lecz darem łaski Bożej jest żywot wieczny w Chrystusie Jezusie, Panu naszym.
(Rz 6,23)

Udziałem zaś bojaźliwych i niewierzących, i skalanych, i zabójców, i wszeteczników, i czarowników,
i bałwochwalców, i wszystkich kłamców będzie jezioro płonące ogniem i siarką. To jest śmierć druga.
(Obj. Jana 21,8)

Jezus umarł na krzyżu po to, aby zbawić grzeszników i odkupić ich od potępienia.

Prawdziwa to mowa i w całej pełni przyjęcia godna, że Chrystus Jezus przyszedł na świat, aby zbawić grzeszników
(1 List do Tym. 1,15)

On tego, który nie znał grzechu, za nas grzechem uczynił, abyśmy w nim stali się sprawiedliwością Bożą.
(2 List do Kor. 5,21)

Prawo Boże jest dobre i święte, a jego celem jest ukazanie człowiekowi jego grzechu.

Tak więc zakon jest święty i przykazanie jest święte i sprawiedliwe, i dobre.
(List do Rz. 7,12)

A wiemy, że cokolwiek zakon mówi, mówi do tych, którzy są pod wpływem zakonu, aby wszelkie usta były zamknięte i aby świat cały podlegał sądowi Bożemu. Dlatego z uczynków zakonu nie będzie usprawiedliwiony przed nim żaden człowiek, gdyż przez zakon jest poznanie grzechu.
(List do Rz. 3,19-20)

Zbawienie jest możliwe tylko dzięki łasce Boga poprzez wiarę w Pana Jezusa Chrystusa. Jest ono dziełem
i darem Boga. W żaden sposób nie może być wypracowane. Na zbawienie nikt nie zasługuje, Ci którzy doznali zbawienia z łaski, doznali tym samym przebaczenia grzechów, pełnego pojednania z Bogiem, obdarzenia sprawiedliwością Chrystusa, usynowienia i włączenia do rodziny Bożej. Obdarzeni zostali darem życia wiecznego.

Albowiem łaską zbawieni jesteście przez wiarę, i to nie z was: Boży to dar; (9) nie z uczynków, aby się kto nie chlubił.
(List do Ef. 2,8-9)

Zbawił nas nie dla uczynków sprawiedliwości, które spełniliśmy, lecz dla miłosierdzia swego przez kąpiel odrodzenia oraz odnowienie przez Ducha Świętego.
(List do Tyt. 3,5)

A jeśli z łaski, to już nie z uczynków, bo inaczej łaska nie byłaby już łaską.
(List do Rz. 11,6)

Wiedząc wszakże, że człowiek zostaje usprawiedliwiony nie z uczynków zakonu, a tylko przez wiarę w Chrystusa Jezusa, i myśmy w Chrystusa Jezusa uwierzyli, abyśmy zostali usprawiedliwieni z wiary w Chrystusa, a nie
z uczynków zakonu, ponieważ z uczynków zakonu nie będzie usprawiedliwiony żaden człowiek. Nie odrzucam łaski Bożej; bo jeśli przez zakon jest sprawiedliwość, tedy Chrystus daremnie umarł.
(List do Gal. 2,16-21)

Jezus Chrystus jest jedynym pośrednikiem między Bogiem i ludźmi.

Albowiem jeden jest Bóg, jeden też pośrednik między Bogiem a ludźmi, człowiek Chrystus Jezus.
(1 List do Tym. 2,5)

Dzieci moje, to wam piszę, abyście nie grzeszyli. A jeśliby kto zgrzeszył, mamy orędownika u Ojca, Jezusa Chrystusa, który jest sprawiedliwy.
(1 List Jana 2,1 )

Odpowiedział mu Jezus: Ja jestem droga i prawda, i żywot, nikt nie przychodzi do Ojca, tylko przeze mnie.
(Ew. Jana 14,6)

Odpuszczenie grzechów jest możliwe tylko przez wiarę w imię Jezusa Chrystusa.

O nim to świadczą wszyscy prorocy, iż każdy, kto w niego wierzy, dostąpi odpuszczenia grzechów przez imię jego.
(Dz 10,43)

Jeśli wyznajemy grzechy swoje, wierny jest Bóg i sprawiedliwy i odpuści nam grzechy, i oczyści nas od wszelkiej nieprawości.
(1 List Jana 1,19)

Piszę wam, dzieci, gdyż odpuszczone są wam grzechy dla imienia jego.
(1 List Jana 2,12)

Chrześcijanie mogą być pewni zbawienia i wiedzieć, że nigdy nie przestaną być dziećmi Bożymi.

To napisałem wam, którzy wierzycie w imię Syna Bożego, abyście wiedzieli, że macie żywot wieczny.
(1 List Jana 5,13)

Z tego też powodu znoszę te cierpienia, ale nie wstydzę się, gdyż wiem, komu zawierzyłem, i pewien jestem tego, że On mocen jest zachować to, co mi powierzono, do owego dnia.
(2 List do Tym. 1,12)

Mając tę pewność, że Ten, który rozpoczął w was dobre dzieło, będzie je też pełnił aż do dnia Chrystusa Jezusa.
(List do Filip. 1,6)

Owce moje głosu mojego słuchają i Ja znam je, a one idą za mną. I Ja daję im żywot wieczny, i nie giną na wieki, i nikt nie wydrze ich z ręki mojej. Ojciec mój, który mi je dał, jest większy nad wszystkich i nikt nie może wydrzeć ich z ręki Ojca.
(Ew. Jana 10,27-29)

Człowiek wierzący jest powołany do świętości i odstąpienia od zła i grzechu.

Jego bowiem dziełem jesteśmy, stworzeni w Chrystusie Jezusie do dobrych uczynków, do których przeznaczył nas Bóg, abyśmy w nich chodzili.
(List do Ef. 2,10)

Wszakże fundament Boży stoi niewzruszony, a ma taką pieczęć na sobie: Zna Pan tych, którzy są jego, i: Niech odstąpi od niesprawiedliwości każdy, kto wzywa imienia Pańskiego.
( 2 Tm 2,19)

Umiłowani, napominam was, abyście jako pielgrzymi i wychodźcy wstrzymywali się od cielesnych pożądliwości, które walczą przeciwko duszy.
(1 List Pt. 2,11)

Od wszelkiego rodzaju zła z dala się trzymajcie.
(1 List do Tes. 5,22)

Pan ustanowił dla Kościoła Chrzest i Wieczerzę.

Chrzest w wodzie powinien otrzymać każdy nawrócony człowiek. Jest on jedynie znakiem wewnętrznego działania Ducha Świętego ale nie zmywa jakiegokolwiek grzechu.

Chrzest oznacza osobiste i publiczne świadectwo wiary poprzez utożsamienie się ze śmiercią
i zmartwychwstaniem Chrystusa.

Idźcie tedy i czyńcie uczniami wszystkie narody, chrzcząc je w imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego.
(Mt 28,19)

O nim to świadczą wszyscy prorocy, iż każdy, kto w niego wierzy, dostąpi odpuszczenia grzechów przez imię jego. A gdy Piotr jeszcze mówił te słowa, zstąpił Duch Święty na wszystkich słuchających tej mowy. I zdumieli się wierni pochodzenia żydowskiego, którzy z Piotrem przyszli, że i na pogan został wylany dar Ducha Świętego; słyszeli ich bowiem, jak mówili językami i wielbili Boga. Wtedy odezwał się Piotr: Czy może ktoś odmówić wody, aby ochrzcić tych, którzy otrzymali Ducha Świętego jak i my?
(Dz. Ap. 10, 43-47)

Czyż nie wiecie, że my wszyscy, ochrzczeni w Chrystusa Jezusa, w śmierć jego zostaliśmy ochrzczeni? Pogrzebani tedy jesteśmy wraz z nim przez chrzest w śmierć, abyśmy jak Chrystus wskrzeszony został
z martwych przez chwałę Ojca, tak i my nowe życie prowadzili. Bo jeśli wrośliśmy w podobieństwo jego śmierci, wrośniemy również w podobieństwo jego zmartwychwstania.
(List do Rz. 6,3-5)

Wieczerza Pańska jest pamiątką i świadectwem śmierci Jezusa Chrystusa.

Jezus tej nocy, której był wydany, wziął chleb, a podziękowawszy, złamał i rzekł: Bierzcie, jedzcie, to jest ciało moje za was wydane; to czyńcie na pamiątkę moją. Podobnie i kielich po wieczerzy, mówiąc: Ten kielich to nowe przymierze we krwi mojej; to czyńcie, ilekroć pić będziecie, na pamiątkę moją. Albowiem, ilekroć ten chleb jecie, a z kielicha tego pijecie, śmierć Pańską zwiastujecie, aż przyjdzie. Przeto, ktokolwiek by jadł chleb
i pił z kielicha Pańskiego niegodnie, winien będzie ciała i krwi Pańskiej.
(1 List do Kor. 11,23-27)

Każda wspólnota (zbór) odpowiada przed Bogiem za właściwą dbałość o swoje sprawy i za dążenie do społeczności i jedności Kościoła Jezusa Chrystusa.

Pozdrawiają was zbory azjatyckie. Pozdrawia was w Panu serdecznie Akwila i Pryscylla ze zborem, który jest
w ich domu.
(1 List do Kor. 16,19)

Zwiastując dobrą nowinę także temu miastu, pozyskali wielu uczniów i zawrócili do Listry, Ikonium i Antiochii, utwierdzając dusze uczniów i zachęcając, aby trwali w wierze, i mówiąc, że musimy przejść przez wiele ucisków, aby wejść do Królestwa Bożego. A gdy przez wkładanie rąk wyznaczyli im w każdym zborze starszych, wśród modlitw i postów poruczyli ich Panu, w którego uwierzyli.
(Dz.Ap. 14,21-23)

Upatrzcie tedy, bracia, spośród siebie siedmiu mężów, cieszących się zaufaniem, pełnych Ducha Świętego
i mądrości, a ustanowimy ich, aby się zajęli tą sprawą; my zaś pilnować będziemy modlitwy i służby Słowa.
I podobał się ten wniosek całemu zgromadzeniu, i wybrali Szczepana, męża pełnego wiary i Ducha Świętego,
i Filipa, i Prochora, i Nikanora, i Tymona, i Parmena, i Mikołaja, prozelitę z Antiochii.
(Dz. Ap. 6,3-5)

Wówczas postanowili apostołowie i starsi razem z całym zborem posłać do Antiochii wraz z Pawłem i Barnabą wybranych spośród siebie mężów: Judę, zwanego Barsabaszem, i Sylasa, zajmujących wśród braci przodujące stanowisko.
(Dz. Ap. 15,22)

Jezus przygotuje miejsce dla swoich w niebie.

Odpowiedział mu Jezus: Ja jestem droga i prawda, i żywot, nikt nie przychodzi do Ojca, tylko przeze mnie.
( Ew. Jana 14,6)

Nasza zaś ojczyzna jest w niebie, skąd też Zbawiciela oczekujemy, Pana Jezusa Chrystusa.
(List do Fil. 3,20)

W domu Ojca mego wiele jest mieszkań; gdyby było inaczej, byłbym wam powiedział. Idę przygotować wam miejsce.
(Ew. Jana 14,2)